Dat roken ongezond is, weet onderhand iedereen. Degenen die dit proberen te ontkennen hebben de afgelopen jaren waarschijnlijk doorgebracht op een onbewoond eiland of ergens in een ondoordringbare jungle, verstoken van elke communicatie. Of ze zijn op hun levenspad enkele essentiële schroefjes uit hun bovenkamer verloren. Roken is dus slecht. Ook voor hen die zelf geen pluk tabak hebben aangestoken. Ze zijn gedwongen om mee te roken. Met alle gevolgen van dien.

   De wetgever, gedwongen door een anti-rook beweging die soms vormen aan neemt waarop Don Corleone jaloers zou zijn, heeft in haar bureaucratische wijsheid besloten hier paal en perk aan te stellen. Met ingang van 2004 heeft iedereen recht op een rookvrije werkplek. Zo op het eerste gezicht een prima zaak. Je zult maar op een kantoortje zitten met z'n vijven waarvan er eentje een rookgordijn aan het leggen is zodat je je telefoon niet meer kunt zien! Toch, als je de consequenties overziet, kom je al gauw tot de conclusie dat dit recht niet altijd vanzelfsprekend is. Er zijn namelijk werkplekken waarvan de lucht van oudsher bezwangerd is door sigaren- en sigarettendampen. Denk maar eens aan die goeie ouwe bruine kroeg.

   Die kroeg moet in 2005 rookvrij worden. Tenminste als er voor die tijd geen andere oplossing gevonden wordt om niet-rokers en personeel te beschermen middels een betere airco of ventilatie. De rest van de horeca is hetzelfde lot beschoren. Ook in restaurants, hotels, bars etc. mag niet meer gepaft worden.

   De rillingen van afschuw lopen al geruime tijd bij velen over hun rug. Net als bij mij. Ik droom er af en toe 's nachts van. Dan stap ik mijn buurtkroeg binnen voor een pilsje en in plaats van een rokerige mist waarin de zin en onzin van het leven wordt uitgewisseld kom ik in een bijna steriel aandoende wereld terecht. Zo'n wereld zoals je die altijd ziet in tandpasta-reclame. Nette mensen in hun design broek en bloes die perfect zitten te zijn in een perfecte wereld. Geen stof, geen rook, geen stank, alles clean en opgeruimd. Natuurlijk is er in  de kroeg geen asbak te bekennen. Sterker nog, de sniffende neuzen van de aanwezigen bewegen zich mijn kant op. Ze detecteren een vieze stinkende roker. Bert, de vertrouwde kroegbaas komt dreigend op me af om me te fouilleren of ik geen rookwaar bij me heb... Badend in het zweet wordt ik dan wakker.

   Natuurlijk zijn dromen vaak bedrog. Maar de werkelijkheid overtreft alles. En als ik dan aan 2005 denk vraag ik me af of die werkelijkheid niet nog meer bizar is dan mijn nachtmerries. Ik erken ten volle de rechten van niet-rokers. Maar ook rokers hebben hun rechten. Ook zij dienen een

eigen rookplek te hebben. Net zoals in bedrijven en instellingen al het geval is, moet er in de horeca ook iets voor hen geregeld worden.

Er moet een rookkroeg, een rookrestaurant en rookhotel komen. Naast al die gelegenheden waar niet gerookt mag worden. Er moet blijven wat in Nederland als een schat gekoesterd wordt: de vrijheid van keuze!

   Het is toch te zot voor woorden dat je als verstokte roker straks nergens meer wanneer je gaat stappen, uit eten gaat, het theater of casino bezoekt, je piefke mag paffen? Je bent gedwongen om straks in de kou en regen te gaan staan wanneer je wilt genieten van je sigaretje. Zolang dat nog wordt toegestaan tenminste. In Amerika mag je in sommige steden zelfs op het terras buiten al niet meer roken! De Corleone's van de anti-rook beweging in Nederland wijzen al verlekkerd naar die Amerikaanse vooruitstrevendheid.

    Ruim 30 procent van de Nederlanders rookt. Dat zijn 4,5 miljoen mensen. Moeten die met een kluitje, hun pakje en shagbuil het riet in gestuurd worden? En wat dacht u van de horecamensen? Voorzichtige berekeningen tonen aan dat ze 30 á 40 procent omzetverlies gaan leiden. Ze mogen straks van de overheid in hetzelfde riet gaan zitten als de rokers. Waar ze hun personeel en rekeningen van moeten betalen weet zelfs Joost niet.

    Ik vraag me af wat er zou gebeuren als de rokers zich niet de mond lieten snoeren? Ze op zouden komen voor hun rechten? De politiek onder druk zouden zetten? Misschien zelfs een partij op zouden richten? Politiek Den Haag zou asgrauw worden van ellende! En wat zou er gebeuren als alle rokers van de een op de andere dag zouden stoppen met roken? Supermarkten en detaillisten zouden een gigantische klap krijgen. De miljardenstroom aan accijnzen droogt op. De werkloosheid in alle sectoren die met tabakshandel te maken hebben zou dramatisch worden... Een nachtmerrie. Nog erger dan de mijne.

    Misschien bent u zelf een niet-roker. Dan zou er een flauwe schaduw van wraakzucht op uw gezicht te zien kunnen zijn voor al die jaren dat u gedwongen was mee te roken. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Maar stelt u zich dan eens voor dat er in de toekomst een bepaald soort aftershave of parfum niet meer in de horeca wordt toegestaan omdat het anderen stoort. Of het dragen van al te opzichtige kleding of kapsels... Absurd? U zou zich dan in uw recht van vrije keuze voelen aangetast? Goh, u lijkt wel een roker!

    En wat mijzelf betreft: op 24 december 2008 heb ik mijn laatste sigaret uitgedrukt. Ik ben een niet-roker. Ik wil van die tijdbom in mijn longen af. Dat is mijn eigen keuze. Als ik nog eens zin heb in tabaksrook, dan rook ik wel mee in de buurt van rokers door diep adem te halen. Da's nog goedkoper ook.