|
|
 e-mail from our readers...
Dear Post Pigeon,
A friend of mine, John, told me
something which is really funny and teaches a lesson too: never to
lie to your mother!
John invited his mother over for
dinner. During the meal, his mother couldn't help noticing how
beautiful John's roommate Julie was. She had long been suspicious of
a relationship between John and his roommate, and this only made her
more curious. Over the course of the evening, while watching the two
interact, she started to wonder if there was more between John and
the roommate than met the eye.
Reading his mom's thoughts, John
volunteered, "I know what you must be thinking, but I assure you,
Julie and I are just roommates."
About a week later, Julie came to
John and said, "Ever since your mother came to dinner, I can't find
the beautiful silver gravy ladle. You don't suppose she took it, do
you?" John said, "Well, I doubt it, but I'll write her a letter just
to be sure."
So he sat down and wrote:
Dear
Mother, I'm not saying you 'did' take a gravy ladle from my house,
and I'm not saying you 'did not' take a gravy ladle. But the fact
remains that one has been missing ever since you were here for
dinner. Love, John
Several days later, John received a
letter from his mother which read:
Dear Son, I'm not saying that
you 'do' sleep with Julie, and I'm not saying that you 'do not'
sleep with Julie. But the fact remains that if she was sleeping in
her own bed, she would have found the gravy ladle by now. Love,
Mom.
Han Plaatsman, Breda
-------------------
Sent by
snailmail:
>>> Something "funny" happened to you? Email us! <<< |
|
Evolution of Bill
Gates. |
|
Victor
Vogelvlucht
Verkeersdrempels
|
Het
overkomt me niet vaak dat ik m'n hoofd niet bij het verkeer
houd. Maar er zijn van die momenten. En je bezuurt ze
steevast. Ik bedoel niet dat je een ongeluk of zoiets
veroorzaakt - hoewel je ze de kost niet moet geven die van
schril krijsende remmen wakker schieten - nee, ik bedoel dat
je met een rotklap bijna als een raket gelanceerd wordt.
Bijna
in alle steden, tot in het kleinste gehucht toe, liggen
namelijk van die 'bobbels'. Zogenaamde verkeers- remmers. Nou
remmen doen ze inderdaad. En je hoeft niet eens zó hard te
rijden. Nee, een seconde niet opletten en de schokbrekers van
de auto dansen je voorbij en je boort spontaan met je hoofd
een cabrio-opening in je autodak.
Sommige
gemeente- besturen zijn zeer creatief in het bedenken van
die autovernielers. Ze worden gelegd in 'dijkjes' - vrij laag
en soms zo hoog, dat alleen een tank de hindernis kan nemen -
of in 'druppels' en 'bollen'. Vooral die laatste twee liggen
voortdurend te loeren om het verkeer te grazen te
nemen.
Kan het
allemaal niet een beetje minder? Is het nodig dat het meest
onooglijke steegje voorzien wordt van die puisten? Of bestaat
er
|
een groep verkeersdrempel- bedenkers, die
zich verenigd hebben in de 'Club Van Verkeers Verziekers', die
dagelijks aan hun gerief moeten komen? Of is er een soort
enquète geweest terwijl ik in het buitenland vertoefde,
waarbij iedere Nederlandse burger kon aangeven waar en wat
voor soort verkeers- drempel voor zijn huis gewenst
was?
Nou wil
ik niet zeuren. Ik weet best dat er teveel malloten zijn, die
te hard door woonwijken rijden. En dat je niet hoeft te
appeleren aan hun gezond verstand, want dat hebben ze niet.
Zodat er dus iets gedaan moest worden. Maar om nou iets te
doen, waardoor je als je een woonwijk uitgereden bent, een
lichte hersen- schudding hebt en het genoten voedsel op een
koeienmanier terugkomt om het nogmaals te moeten gaan
herkauwen, gaat een beetje ver. En nu heb ik het niet
over scheuren door de wijk. Nee, gewoon bijna stapvoets rijden
dus. Je zou er bijna
van gaan fietsen!
Hoewel dat ook geen soelaas biedt, bedenk ik mij. Mijn
buurman kwam laatst thuis met een slag in z'n wiel en
behoorlijk de pest erin. Maar ik heb de ultieme oplossing
gevonden: rupsbanden.
Nee, míj krijgen die drempel- maniakken
er niet onder!
|
|
|
 Wet & Net
|
Jaap
Ockhuijsen - Martine
Tjepkema |
Mediation
Mensen
zijn geneigd een
probleem gevoelsmatig op te lossen. Soms kan dit een goede oplossing
zijn, maar meestal is dit niet het geval. De tegenpartij is namelijk
ook overtuigd van zijn of haar gelijk en dan heb je pas echt een
probleem. Natuurlijk ligt het ook aan de aard van de zaak.
Zelfs bij een gestolen fietsbel kun je meer
problemen krijgen dan je aanvankelijk verwacht. Want van wie is die
fietsbel die eerst van jou fiets gestolen is en die je plotseling op
de fiets van de buurman gemonteerd ziet? Gevoelsmatig zou je er met
een schroevendraaier op af gaan en hem terughalen, want de buurman
is niet voor rede vatbaar. Helaas zit het juridisch anders in
elkaar. Door natrekking is de buurman eigenaar geworden van de
fietsbel. Juridisch gezien hoort een bel, het bestanddeel, bij de
fiets, de hoofdzaak, m.a.w. een fiets zonder bel is geen fiets. Wel
is de buurman schadeplichtig ten aanzien van de gedupeerde. In de
praktijk zal men vanwege een simpele fietsbel niet naar de rechter rennen,
maar dit voorbeeld geeft wel aan dat het recht soms anders in elkaar
zit dan je gevoel je ingeeft..
In dit geval is een eenvoudig voorbeeld aangehaald,
maar je kunt ook met complexere problemen geconfronteerd worden.
Conflicten die je emotioneel sterk aangrijpen. Denk maar aan een
hevige burenruzie of en arbeidsconflict. Dergelijke problemen zijn
vrijwel altijd op te lossen met behulp van rechterlijke
tussenkoming, maar je kunt je afvragen of het probleem dan ook
daadwerkelijk is opgelost. Je woont namelijk nog steeds naast
dezelfde buren, werkt nog steeds op dezelfde werkplek. Maar of je
daar nog prettig woont en werkt vraag ik mij af.
Eén heel belangrijke stap is overgeslagen: mediation. Dit is de poging
om twee opponenten nader tot elkaar en tot een oplossing te brengen.
In de twee bovengenoemde voorbeelden zul je te allen tijden met
elkaar verder moeten, dus dan is het extra van belang om de zaak tot
beider tevredenheid op te lossen. Soms zal het er op neer komen dat
één van beide partijen, of misschien allebei, water bij de wijn moet
doen.
Mediation hoeft niet een stap te zijn die je zelf
onderneemt; niet iedereen is verbaal zo onderlegd dat hij de strijd
zelf aan kan gaan, mede gezien het feit dat je er zelf emotioneel
bij betrokken bent. Als dat
het geval is, zal er doorgaans weinig tot niets bereikt
worden.
Neem nou het volgende voorbeeld. Meneer X had een
goede functie in een gerenommeerd bedrijf. Op zekere dag wordt hem
medegedeeld dat hij in functie wordt teruggezet en dat hij er tevens
financieel zwaar op achteruit zal gaan. In eerste instantie heeft
hij een poging gedaan zijn eigen zaak te behartigen, met als gevolg
dat hij elke dag gespannen thuis kwam zonder dat hij iets bereikt
had. Totdat hij gewezen werd op de mogelijkheid een mediator in de
arm te nemen. Deze mediators zijn met de leidinggevenden om de tafel
gaan zitten en hebben een oplossing bedacht die tot beider
tevredenheid geleid heeft. Meneer X had ook naar de kantonrechter
kunnen stappen en dan had hij misschien gelijk gekregen. Maar zijn
gelijk had in dit geval niet meer uitgemaakt: in beide gevallen was
de arbeidsverhouding gruwelijk verstoord geweest en was hij nog
steeds gespannen thuis gekomen of, erger nog, in de Ziektewet
beland.
Een mediator is er voor om objectief tegen een zaak
aan te kijken, te adviseren en indien nodig een brief te schrijven
of met de wederpartij
om de tafel te gaan zitten. Als dit op niets uitloopt, bestaat er
altijd nog de mogelijkheid om met deze mediator de gewone rechtsgang
te volgen.
Reacties of vragen naar
aanleiding van deze column? Iets weten op het gebied van
(internet)recht?
Mailto: redactie@thepostpigeon.nl |
|
Juridisch & Organisatie
advies
Hoogstraat
42
6611 BZ Overasselt
Telefoon: 024 - 3770566 / 0622465366 Fax: 024 -
3551601
|
|
|
Goed, zoals beloofd: twee broeders zonder
richtings- gevoel reizen af naar Slovenië, bewapend met een
routeplanner van de ANWB...
Zonder noemenswaar- dige problemen reden
we
bij Venlo Duitsland binnen.
So far so good. Halverwege Duitsland gingen we echter
de mist in. Figuurlijk, wel te verstaan. Om een of andere
onduidelijke reden bleken we op de snelweg naar Berlijn te
zitten! Na nog een aantal afslagen verkeerd te hebben gegokt,
zijn we met behulp van een vrachtwagen chauffeur weer op het
juiste pad gezet. Enfin, na München moesten we Salzburg
aanhouden, alwaar we af- gesproken hadden met collegae in het
plaatselijke casino. Het ongelooflijke gebeurt: zonder enig
pro- bleem rijden we in één keer naar het
casino!
Ietwat aan de vroege kant, besluiten we eerst
een hotelletje te gaan zoeken. Maar twee uur verder en een
aantal volgeboekte hotels verder, besluiten we om ons maar om
te kleden langs de weg en het casino weer te bezoeken.
(Hierbij wil ik wel even vermelden, dat we heel dapper onze
kampeerspul- len hadden meegenomen, maar dat naar
aanleiding
van mijn kampeerstukje twee
Pigeons geleden, mijn navi- gator van kamperen had
afgezien.)
Het omkleden ging heel aardig, al trokken we
wel |
wat bekijks. Snel werd ons
duidelijk waarom. We ston- den ons uitgerekend om te kleden
midden in de tippel- zone van Salzburg. Dat verzin je toch
niet? Klopt.
Zo snel als we het casino
vonden in eerste instantie, zo moeilijk bleek het weer terug
te vinden. Ik blijf erbij dat ze het snel hebben
verplaatst!
Als we verstandig waren
geweest, dan waren we de volgende dag achter de anderen aan
gereden. Maar eigenwijs als we zijn, wilden we op eigen houtje
de plaats van bestemming vinden. In Italië bleken we achteraf
op de goede weg te zitten, maar vertwijfeld dat het zo goed
ging, zijn we omge- draaid om 130 km te vroeg Slovenië binnen
te rijden.
"Nog 20 kilometer," zei de navigator trots. En
onbe- vreesd reden we de eerst bergpas op. U raadt het al, nog
vele bergen zouden volgen. "Verrie toeristik!" zei de
grenswachter nog. En wij maar lachen... Toen we eindelijk
aankwamen zat de drank er bij de meesten al goed in (om maar
even aan te geven hoevéél later wij
aankwamen!).
Vier dagen later reden we weer terug. Niet
achter de anderen aan, want de weg terug kan toch niet zo
moei- lijk zijn? Ja, we blijven eigenwijs. En bovendien bleek
Rome ontzettend mooi. |
|
|
Stop
genetic engineering ! |
|
Gefeliciteerd John de Mol met je Big
Brother
Door: Youp van het Hek
Graag
wil ik John de Mol jr. van harte feliciteren met zijn
BigBrother-succes! Misschien weten niet alle lezers wat ik bedoel,
maar ik leg het graag even uit. Big Brother is een
Veronica-programma en het gaat over een huis waarin negen geestelijk
gehandicapten honderd dagen zijn opgesloten en in die tijd worden ze
doorlopend gevolgd door camera's. Tot op het toilet aan toe. Het
buitenland staat in de rij om het idee, uiteraard voor veel geld,
over te nemen.
Dus je krijgt
binnenkort ook een Big Brother-huis met geestelijk gehandicapte
Belgen, debiele Duitsers, domme Denen, verwarde Finnen en ga zo maar
door. Er komt in Almere een Big Brother-wijk met een paar honderd
van dit soort huizen en elk huis staat met een bepaald land in
verbinding.
U vraagt zich af hoe
je die mensen zo gek krijgt? Gewoon ordinaire poen bieden. Om de
zoveel weken valt er een af en degene die als laatste overblijft
krijgt tweehonderd-vijftigduizend piek. Voor Nederland is het feest
over twee maanden voorbij en de vraag is nu: wat dan?
Volgens mij moet John
Big Brother doorzetten, alleen met steeds een andere
minderheidsgroepering uit onze samenleving. Dus na de geestelijk
gehandicapten is het de beurt aan negen hitsige nichten, waarvan er
een seropositief is. En we zeggen niet welke. Of dat wij kijkers het
wel weten, maar zij in dat huis niet! Spannend. Dat noemen we dan
Gaywatch!
Ook leuk is een groep
demente bejaarden. Bijvoorbeeld Joop van der Reijden en dan nog acht
van die stameltypes. Daarna zou je negen redelijk uit balans
geraakte bekende Nederlanders kunnen vragen. Ik denk dan aan Menno
Buch, Harrie Mens, Theo van Gogh, Willibrord Frequin, Emile
Ratelband, Hummie van de Tonnekreek, Ronald Jan Heijn, Jomanda en
Herman Brood. Gewoon honderd dagen met elkaar laten kletsen. Boeiend
gezelschap toch?
Hooligans is nog
een optie, maar de vraag is of die de drie maanden halen. Je kan dan
wel de regels veranderen. Dus niet: wie moet er weg? Maar: wie slaan
we dood?
Of echte gestoorden. Ik denk dan aan mensen die denken
dat ze Jezus of Napoleon zijn. Voeg aan die twee Hitler, Einstein,
Stalin, Khomeiny, Pol Pot, Videla en Pinochet toe en je hebt drie
maanden toptelevisie.
Zet geen
schrijvers bij elkaar en zeker niet onder leiding van Michael
Zeeman. Door dat hoogdravende en onbegrijpelijke geneuzel daalt het
kijkcijfer dramatisch tot VPRO-laagte en dat wil John niet. Hoewel?
De roddel gaat dat die Zeeman nog wel eens een vrouwtje een beuk
verkoopt en dat is natuurlijk wel weer leuk.
Cabaretiers bij elkaar
is ook geen goed idee. Ten eerste kunnen de meesten elkaars bloed
wel drinken en daarbij wordt het niks. Er wordt absoluut niet
gelachen. Tom Manders riep vroeger al: 'Niet te veel clowns in de
piste.'
Een
goede club criminelen is natuurlijk ook leuk. Ik denk dan aan de
Hakkelaar, Etienne U., Charles Z., Cor van H., de Sapman plus nog
wat los IRT-informantenspul. En halverwege komt Peter R. de Vries
erbij. Is niet slecht hoor.
Wat zou de Nederlander
eigenlijk willen? Ik bedoel het gewone klootjesvolk. Is daar al een
onderzoek naar gedaan?
Ik denk dat die opteren voor de koninklijke familie. En dan wil men
vooral een na de douche dampende Maxima zien. En na drie weken wordt
Emily aan het gezelschap toegevoegd. Om wat spanning in het huis te
brengen.
Laatst zei iemand dat John de Mol helemaal geen John de Mol
heet. Het is een bijnaam omdat hij alleen tv op rioolhoogte maakt.
Maar dat zijn zeurpieten. Ik wil John juist bedanken. Vooral namens
mijn kinderen. Hartelijk dank.
John geeft ze
tenminste een toekomst-perspectief. Hij geeft ze hoop. En liefde. En
karakter. Hij voedt ze op. Door die afvalrace en dat eindbedrag van
een kwart miljoen. Dat is het leven, John! Zo kweek je
doorzetters!
Harstikke goed John, fijn voorbeeld der natie! En
laat je compagnon Van den Ende maar zeuren over het steeds platter
worden van de Nederlandse televisie.! Zolang de mensen kijken gaat
alles goed. Joop wordt gewoon oud.
Misschien wil de
kijker hem wel weg-stemmen? Probeer het eens.
|
|
Pigeon Cartoon
|
The Elbow
One day a man complained to his
friend, "My elbow really hurts.
I guess I should see a
doctor."
His friend said "Don't do that. There
is a computer at the drug
store that can diagnose anything
quicker and cheaper than a doctor. Simply put in a sample of your
urine, and the computer will diagnose your problem and tell you what
you can do about it. And it only costs
$10.00."
Jeff figured he only had $10.00 to lose, so
he filled a jar with a
urine sample and went to the drug
store. Finding the computer, he deposited the sample and the
$10.00. The computer started making some noise and various
lights started flashing. After a brief pause,
out popped a
small slip of paper which read:
This is SENSE-ALL, the
all-knowing computer...
You have a tennis elbow. Soak your arm in warm
water, avoid heavy labor. It will be better in two
weeks.
That evening while thinking how amazing
this new technology was and how it would change medical science
forever, he began to wonder if this computer could be fooled.
He decided to give it a try.
He mixed some tap water, a stool
sample from his dog, and urine samples from his wife and daughter.
To top it off, he masturbated into his concoction.
He went back
to the store, located the computer, poured in the sample and
deposited the $10.00.
The machine again made the
usual noises, flashed lights, and printed out the following
analysis:
This is SENSE-ALL, the all-knowing
computer...
Your tap water is too hard. Get a water
softener.
Your dog has ringworm. Bathe him with an
anti-fungal shampoo. Your daughter is using cocaine. Put
her in a rehabilitation clinic. Your wife is pregnant - twin
girls - and they aren't yours. Get a lawyer.
And if you don't stop jerking off, your elbow
will never get
better... |
Pigeon Strip
|
(click on
image) |
|
Doctor's Advice
Three desperately ill
men met with their doctor one day to discuss their
options.
One was an alcoholic,
one was a chain smoker, and one was a
homosexual. The
doctor, addressing all three of them, said, "If any of you indulge
in your vices one more time, you will surely
die."
The men left the doctor's office, each
convinced that they would never again indulge theirself in their
vice.
While walking to the subway for their return
trip to the suburbs, they passed a bar.
The alcoholic, hearing the loud
music and seeing the lights, could not stop himself. His buddies
accompanied him into the bar, where he had a shot of whiskey.
No sooner had he replaced the shot glass on the bar, he fell off his
stool, stone cold dead.
His companions,
somewhat shaken up, left the bar, realizing how seriously they must
take the doctor's words. As they walked along, they came upon
a cigarette butt lying on the ground, still burning.
The homosexual looked at the chain smoker and said,
"If you
bend over to pick that up, we're both
dead." |
|
Het Verlof
Tijdens de Zesdaagse
Oorlog komt soldaat Moshe Cohen bij zijn commandant om een week
verlof te vragen.
De kapitein kijkt hem
verbijsterd aan: "Ben je nou helemaal door de
ratten besnuffeld, we zitten midden in een
oorlog!"
Bedremmeld legt Moshe
uit dat hij al twee maanden niet thuis is geweest en begint de
kapitein op z'n gemoed te werken. Uiteindelijk gaat deze
overstag.
"Ok, als jij binnen
drie uur hier terug komt met een vijandelijke Egyptische tank, krijg
je een week verlof."
Moshe salueert en gaat
weg. Nog geen twee uur later wordt de kapitein opgeschrikt door een
enorm geronk en garatel bij zijn legertent. Hij rent naar buiten en
ziet Moshe aan komen scheuren met een Egyptische
tank.
"Tjesus soldaat, hoe
heb je dat zo snel voor elkaar gekregen?" vraag hij
verbouwereerd.
"Och heel simpel
kapitein," zegt Moshe. "Na zo'n twintig kilometer rijden richting
vijandelijke linies, kwam ik een Egyptische tank tegen. Ik gooide
het luik van mijn tank open en riep:
Hé Achmed, heb je zin in een weekje
verlof…?!" |
|
Chinese
Wisdom
Man who stands on toilet is high
on pot.
It takes many nails to build crib
but one screw to fill it.
War doesn't determine who is
right, war determines who is left.
Man who scratches ass should not
bite fingernails.
Man with one chopstick go
hungry.
Man who drive like hell bound
to get there.
|
 |
|
Time is
money... |
|
____________________________
|
Een professionele
hulp...
Heeft u behoefte aan een helpende hand
bij het bouwen van uw website?
Verbaas uw concurrenten.
En ga met uw bedrijf de toekomst
in.
Klik op logo.
____________________________
But we went to
see...
|
Make a link to your
website on The Post Pigeon Hotlinks
page...
Add or see
links:
|
|
De
Vraag
Een jongen vraagt aan
z'n vader wat eigenlijk het verschil is tussen in
principe en in feite.
"Tja," zegt z'n vader,
"ga maar eens aan je moeder en zus vragen of ze voor een
miljoen gulden met een andere man naar bed zouden
gaan."
Even later komt de
jongen terug en zegt: "Ja dat doen ze."
"Kijk," zegt de vader,
"da's nou het verschil: in principe zijn wij
miljonair, maar in feite hebben we twee snollen
in huis." |
|
De
Apen
Een man stapt op een dag
een dierenhandel binnen. Hij wil graag een aap
kopen.
Daar, netjes en
diervriendelijk, zitten drie apen bij elkaar op een luxe
zitbank.Verbaasd vraagt de man
of dit speciale apen zijn. De handelaar bevestigt
dit.
"De linkse kost f
3000,--"
"Waarom zoveel?" vraagt
de man verbijsterd.
"Die aap kan computers
repareren."
"En wat kost die
rechtse?"
"Die kost f 8000,-- Hij
kan software voor computers maken", antwoordt de
handelaar.
"En die middelste aap,
wat kost die?"
"Oh, die kost f
15000,--"
Totaal perplex vraagt de
man: "En wat kan die dan allemaal?"
"Och, ik heb 'm nog niks
horen zeggen of iets zien doen. Maar hij noemt zich
Consultant…" |
|
De
Ballon
Een man vliegt in een
hete- luchtballon en realiseerst zich dat hij verdwaald
is. Hij ver- mindert hoogte en ziet plots een man op de
grond. Hij zakt nog verder en schreeuwt: "Hallo, kunt u
me vertellen waar ik ben?"
De man beneden zegt:
"Ja, u bevindt zich in een hetelucht- ballon en zweeft
ongeveer 30 meter boven dit veld."
"U werkt vast en zeker
in de informatie technologie", zegt de
ballonvaarder.
"Dat klopt," zegt de
man. "Hoe weet u dat?"
"Wel", zegt de
ballonvaarder", alles wat u me tot nu toe verteld hebt
is technisch correct. Maar het is
absoluut zinloos voor wie dan ook."
De man beneden zegt: "U
bent zeker een manager?" "Inderdaad", zegt de ballon-
vaarder. "Maar hoe weet u dat?"
"Kijk", zegt de man, "U
weet niet waar u bent, of waar u naar toe gaat, maar
verwacht van mij dat ik u kan helpen. En u bent in
precies dezelfde positie als toen u me tegenkwam. Maar
nu is het mijn
schuld…" |
|
Pigeon
Press
Na wekenlang geklaag
over pijn in de onderbuik van de echtgenote, vervoegde
een echtpaar zich bij een arts. Na inwendig onderzoek
kwam vast te staan, dat er zich een condoom had
vastgezet bij de vrouw. De echtgenoot van de vrouw
ontstak hierop in woede en begon op zijn vrouw in te
slaan. De vrouw werd met kaak- en armfracturen in het
ziekenhuis opgenomen. De man werd gearresteerd. Op het
bureau bleek de reden van z'n woede: hij had
nooit een condoom gebruikt tijdens de seks met zijn
echtgenote. |
| | |
"For The Smiling People"
Paco's
wisecracks...
View our guestbook
