|
Het
overkomt me niet vaak dat ik gebeld word op m'n mobieltje in
de auto. Gelukkig maar. Je aandacht richt zich even op het
gesprek en voordat je het weet is je voorligger gestopt. Met
een beetje geluk sta je dan net enkele millimeters voor z'n
bumper stil. Je hart slaat een paar keer over en je favoriete
vloek vliegt tegen de voorruit. Aan de andere kant van je
mobieltje is het enkele seconden stil en klinkt het
vervolgens: "Komt het even niet uit dat ik bel?"
Bijna
iedereen herkent deze situatie wel. De Goden hebben op het
beslissende moment meegetrapt op de rem of een ruk aan het
stuur gegeven... Toch vraag ik me af of de meesten er lering
uit getrokken hebben.
Volgens
mij niet. Want er rijden nogal wat halvegaren slingerend rond
op onze wegen met een mobieltje in de hand. Vaak worden er nog
de nodige paparassen bijgesleept als het gesprek dat kennelijk
nodig maakt. En heftig gesticulerend is die kamikaze-mobilist op
weg naar z'n volgende klant en kop-en-staart botsing. En jij
je hart maar vasthouden dat alles goed gaat. Ondertussen
meekijkend en denkend voor die oelewapper voor je. Per slot
wil jij wel veilig thuis komen.
Sommige
automobilisten hebben gelukkig een "handsfree"
belmogelijkheid. In principe een goede zaak. Je handen moeten
aan het stuur blijven. Je kunt je nèt iets meer met het
verkeer bezig houden. Maar ook in die groep heb je er tallozen
die door het idioten-virus zijn besmet. Ze denken dat
handsfree betekent, dat je je handen vrij hebt om eens
uitgebreid te rommelen in allerlei papieren. Met als resultaat
dat ook hier weer regelmatig gekras van metaal op metaal te
horen is, wanneer de andere auto even iets te laat gezien is.
Kan het
mobieltje, met al z'n voordelen, niet eens eindelijk uit de
debieltjes-sfeer gehaald worden? Gewoon het ding gebruiken
daar waar het kan, mag en veilig is?
En dan heb ik het nog niet eens over
de absurde momenten waarop sommigen hun klets-apparaatje
gebruiken. En de plaatsen waar je het absoluut niet zou
verwachten. Bij de supermarkt bijvoorbeeld.
|
Laatst
stond ik bij AH. Voor de counter bij de vleeswaren was het
behoorlijk druk. Ik had m'n nummertje, dus geen gedrang en
rustig wachten. Nou, dat wachten kreeg een heel speciale
invulling. Voor me stond er een of andere joker, die maar niet
beslissen kon wat er die avond op het platte bord gelegd moest
worden.
Hij,
het type pantoffelheld die van z'n vrouw voor z'n verjaardag
een mobieltje gekregen had met een pre-paid kaart waar ie erg
zuinig op moest zijn, dacht in een helder ogenblik: laat ik
het mijn vrouw eens vragen!
En
ja hoor, effe bellen. "Schatje, heb jij vanavond meer zin
in biefstuk of een karbonaadje?" Kennelijk
volgde er een complete analyse over voedingswaardes en
smaakvoorkeuren, want het gesprek duurde en duurde. En de rij
wachtende klanten groeide al even hard mee. Net zoals de
stijgende verbijstering en het ongenoegen. Een man werd
het te machtig. Waarschijnlijk was dit mobiele geneuzel net de
frustratiedruppel die erover liep bij hem. Hij wrong zich naar
voren, rukte het mobieltje uit de hand van de neuzelaar en
schreeuwde in het apparaat: "Je vreet maar wat ie
meebrengt!" En drukte het toestel uit. Het applaus dat
opklonk van de aanwezige wachtenden zou in menig theater niet
hebben misstaan.
Ook laatst toen ik een kennis belde, wist ik niet
wat me overkwam. Toen de verbinding tot stand kwam hoorde ik
een gehijg en gekreun van heb-ik jou-daar. Ik vreesde even per
ongeluk met een sexlijn verbonden te zijn. Maar het was gewoon
Frits. En hij was echt niet bezig het liefdesspel te beoefenen
samen met vriendin Eefje. Nee meneer liep te joggen! En hij
vond dat ie dan ook bereik- baar moest zijn voor iedereen. De
vermeende sexgeluiden waren te wijten aan de slechte conditie
die hij aan het opkrikken was. Vandaar... U
kunt vast zelf nog legio voorbeelden aanhalen van stupide
situaties waarbij men te onpas een mobieltje hanteert. Of zich
momenten herinneren, die te gênant zijn voor woorden.
Natuurlijk kan men u daar niet op betrappen. Die anderen
natuurlijk, hè? Nou,
weet u wat? Vertel dan die anderen, dat "mobiel"
niet betekent "debiel". En dat ze hun mobieltje
discreet en veilig moeten gebruiken. Zeker,
als ik in de buurt ben!
|