Ik moet erg dronken zijn geweest toen. Of mis- schien was ik erg hard gevallen. Maar ik ben bang dat het oorzaak drank is geweest. Ik had mij in m'n enthousiasme over laten halen lid te worden van een club.

   Helemaal niet erg zult u zeggen. Maar het betreft hier een korfbalclub. Dus voor ik het wist liep ik op zondagochtend om plusminus tien uur in een of ander godvergeten dorp achter een vent aan te jagen.( Je let bij deze ‘sport’ uitsluitend op je directe tegenstander en nauwelijks op de bal).

   Overbodige informatie is dat op dat tijdstip mijn kater altijd een beetje begint te zeuren en ik de nadorst van de zaterdagavond niet eens aan kan. Lichte vorst aan de grond en een regenbui maakten het plaatje compleet. Nachtmerrie. Na twee sei- zoenen kon ik er stiekem tussen uit knijpen, maar het korfbal blijft me altijd achtervolgen op een of andere manier.

   Overal waar ik kom wordt nog steeds een beetje lacherig gereageerd. En er is altijd wel weer een debiel die me herkent en erger nog, die dat ook en plein publique laat merken. Die eikel beseft niet eens dat hij op dat moment mijn hele reputatie aan gort staat te helpen.

    Het enige wat dan nog helpt is over gemengd douchen beginnen. Dat klinkt heel stoer en interessant, maar het blijft korfbal. Bovendien als u mijn teamgenoten had gezien, zou u zeggen dat gemengd douchen ook niet alles is.

   Mocht u lid zijn, lid zijn geweest of ooit lid willen worden van een korfbalclub, houdt u er dan rekening mee dat het u de rest van uw leven blijft achter- volgen. U wordt nergens meer serieus genomen en u heeft meteen niets meer om over op te scheppen, want…..u korfbalt.    

    Om het even te bewijzen gaat u nu voor de spiegel staan en denkt u even aan korfbal... 

Begrijpt u?