|
Het
gaat steeds beter in Nederland met service en
klantvriendelijkheid. In veel grote bedrijven en kleine
winkeltjes probeert men je echt te helpen als je wat nodig
hebt. Ook probeert men soms meer voor je te doen dan qua
functie vereist is. De man of vrouw loopt met je mee naar
het winkelschap of raadpleegt een collega. Ik maak het
zelfs mee dat er beloofd wordt terug te bellen en het ook
echt gebeurt. Ook het "nog een prettige dag"
hoor je steeds vaker. Tot de jongste medewerker toe. Barbaren
op dit gebied lopen er echter nog genoeg rond. Hele nesten
tref je soms aan, die kennelijk niet te verdelgen zijn met
cursussen, begeleiding of reorganisatie. Vooral bij de
overheid, die zich niet hoeft te bekommeren om een
concurrent die het beter doet, zijn er nog teveel figuren
met een 50er-jaren visie op servicegerichtheid. Ze
behandelen je vaak als de burger met het petje voor het
loketje. Alsof je komt bedelen om een gunst, die men
op arrogante wijze eventueel zou kunnen verlenen. Sommige
bedrijven, vooral die in de hardware-handel zitten, hebben
personeel dat botheid en arrogantie tot iets verhevens
hebben gekroond,
|
wanneer
een vrouw komt informeren naar computer- apparatuur. Je
ziet de verkoper met een gering- schattende blik de vrouw
aankijken. En je hoort hem denken: laat dat moppie nou
maar gauw gaan wieberen, want ze snapt toch de ballen van
wat ik 'r vertel. Dat zo'n minkukel dan een klant de zaak
uit stuurt die bij goede service en vriendelijkheid voor
bijna 6000 gulden aan hardware had gekocht, realiseert hij
zich niet. En hij zich straks maar afvragen hoe het komt
dat de zaak failliet is. Gelukkig
komt er steeds meer inzicht, dat de gast of klant het niet
meer pikt als hij afgeblaft of zelfs genegeerd wordt.
Jonge managers doen vreselijk hun best om in logge
ingeslapen organisaties
de kijk op consumenten te veranderen. En hun per- soneel
duidelijk te maken dat zij er zijn dankzij die consument.
Soms een waar Herculeswerk. Toch
schrik je, wanneer je hoort van een kennis, die in een
restaurant een groeps- diner wil reserven van zo'n 5000
gulden, dat de vrouw aan de telefoon hem zei: "Meneer
Hage regelt dat, maar die heeft vandaag geen tijd." Volgens
mij kan geen cursus zo'n mens nog helpen.
|