Vierpoepers
|
Natuurlijk zijn er zaken van een veel grotere importantie. Wat er zich op de wereld aan het ontwikkelen is kan nauwelijk met het toetsenbord beschreven worden. Maar iedereen probeert zijn normale leven zo normaal mogelijk leven. En bij dat normale leven horen de relatief kleine dagelijkse ergernissen en storinkjes, die het plezier grondig kunnen aantasten. In je belevings- wereld krijgen ze een omvang en belangrijkheid die ze eigenlijk niet verdienen. Maar toch... Je zult maar thuis door de kamer lopen en door een onwelriekende geur attent gemaakt worden op de strontsporen die je achterlaat. Misschien bent u ook de gelukkige bezitter van een hond. Net als ik. Zo'n beest geeft je aangenaam gezelschap en staat je liefdevol en intelligent aan te kijken, ook al kraam je de grootste onzin uit. Kom daar maar eens aan bij je medemens! Kortom, het hebben van een hond geeft je veel plezier. In tegenstelling tot de mens bestaat er voor zo'n hond geen keurig kamertje waar de behoefte van kleine of grote aard gedaan kan worden. In een enkele gemeente uitgezonderd. Daar hebben een paar verlichte geesten in een onbewaakt ogenblik besloten een hondentoilet te installeren. Niet een wc-hok, maar een soort bak waar de viervoeter in kan gaan zitten en die doorgespoeld kan worden. Werken doet het van geen kant. Alles zit erin behalve honden. Om de dagelijkse toiletgang van de hond te facilliteren, ben je dus genoodzaakt om naar buiten te gaan. En keurig aangelijnd in perk en plantsoen - in sommige steden heb je speciale uitlaatplaatsen - het beest z'n behoefte te laten doen. Prima, de hond blij en jij komt er nog eens uit om wat frisse lucht te happen. Alleen die blijheid verdwijnt als sneeuw voor de zon, wanneer je |
voelt dat er een lading stront langs je enkels sprietst, omdat een van de honden- voorgangers een duidelijke boodschap heeft achtergelaten. Je bekijkt met afgrijzen je net nieuw gekochte peperdure schoen en voelt een kille woede in je opkomen. Een of andere hondenlul, ik bedoel hier dus duidelijk de eigenaar van een hond, heeft met a-sociale minachting voor zijn medeburgers de geproduceerde hoop van zijn hond in de steek gelaten. Waarschijnlijk met de gedachte: na mij de strontvloed. Misschien was er helemaal geen grammetje gedachte in het hoofd van die honden- eigenaar. Stond hij er niet eens bij stil, dat zijn hond, deelnemer aan de productie van talloze tonnen poep, voor stinkende ergernis zorgt bij ontelbare Nederlanders. Beter gezegd, niet de hond maar de eigenaar veroorzaakt alle ellende. Want hij is verantwoordelijk voor de vierpoeper. Het beest heeft van nature zelfs de neiging om zijn behoefte onder te graven. Iets dat je dan ook meestal ziet. Dus het dier treft geen enkele blaam. Een andere hondenbaas zal het misschien worst wezen dat zijn hond iets achterlaat. Aso's van die omvang heb je overal. Weer een andere zal schielijk rondkijken of iemand iets gezien heeft en gauw de benen nemen, de hond achter zich aan sleurend om maar snel van de plek des onheils weg te komen... Geniepiger kan het haast niet! Maar kan het niet nčt even anders? Zeker wel. Gewoon opruimen. Met een plastic zakje. Je hoeft er niet eens je handen voor vies te maken. Thuisgekomen dump je de hondenbehoefte in de container en de wereld blijft schoon. En mijn schoenen ook. Net als die van u. Er is al genoeg shit op de wereld!
|
