|
Een tijd geleden reed ik eens een oud wielrenner achterop. We reden een tijdje samen op. Hij maakte op mij, ondanks zijn leeftijd van ergens achter in de zeventig, een zeer kwieke indruk. Nog altijd keurig geschoren kuiten, en een prachtige outfit aan, en een perfect karretje onder de zeem. Terwijl we zo samen opreden, vertelde hij mij over vroeger. Hij had inderdaad samen met een maat overal kermiskoersen gereden om de kost te verdienen. Ze reden regelmatig in België. Zodoende moesten ze dan vaak al aan het begin van de week op de fiets naar de koers vertrekken. Ze moesten maar zien hoe ze alle spullen op hun rug meekregen, want een koersfiets heeft geen bagagedrager. Onderweg vroegen ze dan onderdak, zoals hij dat noemde, bij een boer in het stro. De wedstrijdkleding van toen leek niet echt op die van nu, zo vertelde hij. Zijn moeder had zijn wedstrijdtruien gebreid, van wol, brrrrr. En hoe dat er uit ging zien als ie nat werd onderweg??? Daar is veel veranderd. Tegenwoordig worden voor wielerkleding de meest moderne stoffen gebruikt. En in de mooiste kleuren want de sponsor wil ook wat. Leren zemen in de broek van vroeger zijn vervangen door kunstzemen die niet meer hard worden in de was en geen onderhoud vragen. Arm- en beenstukken (losse mouwen en broekspijpen) verhogen het comfort. Ze zijn onderweg bij verandering van weersomstandigheden aan of uit te trekken. Uiteraard zonder af te hoeven stappen! Bernard Hinault was hier in zijn tijd heel fanatiek in. Ieder voorjaar wilde hij dat zijn ploeg op dit soort dingen trainde, al rijdend op de fiets broek en shirt aan- en uittrekken, schoenen verwisselen en allemaal zonder een grote teen aan de grond te zetten!Renners (en ook andere sporters) dragen ondershirts die het zweet doorgeven naar de volgende kledinglaag zodat de huid droog blijft. Bij tijdritten wordt meestal een “snelpak” van broek en shirt aan elkaar gedragen dat renners als een tweede huid omsluit zodat de luchtweerstand tot het minimum beperkt is. Elk seconde is er tenslotte een.Er worden regenjasjes gedragen die wel het zweet kunnen uitademen maar regen en kou buitenhouden. Ook schoenen en helm hebben een ware revolutie doorgemaakt. De vroegere “worstenhelm”,van aanelkaargenaaide leren strengen gevuld met paardenhaar, heeft plaatsgemaakt voor een felgekleurd kunststof exemplaar. Voor de varkensleren schoen met veters van toen dragen renners nu ultra lichte schoenen met kevlar zolen en bovenwerk van leer gecombineerd met de meest uiteenlopende kunststoffen en sluitbandjes die je eenvoudig strakker kunt trekken.
Maar èèn oud gebruik blijft ondanks de moderne vooruitgang: nog steeds zie je renners die de top van een col bereiken graaien naar een stuk krant, vaak door toeschouwers opgehouden, en deze tegen de koude van de snelle afdaling onder het shirt doen. Toch niet alles verandert dus.
Wil je reageren op deze column? Stuur een mailtje naar redactie@thepostpigeon.nl met in het onderwerp: Sprinter
|
